*......صبر و آخرلزمان .......*

zohoor

جايگاه صبر:

- « و استعينوا بالصّبر و الصّلاة»[4]: صبر هم مانند نماز از دينياتي است كه به كمك انسان مي‌آيد.
- در حديث داريم كه « الصّبر رأس الأيمان»[5] صبر براي ايمان به منزله سر براي بدن است.
- « اَم حسبتم اَن تدخلوا الجنّة و لمّا يَعلم الله الّذين جاهدوا منكم و يَعلم الصّابرين»[6]: ابتدا خداوند صحنه‌هايي قرار مي‌دهد تا انسان در آن صحنه‌ها صبر پيشه كند. سپس خداوند صحنه‌هايي را قرار مي‌هد كه انسان در آن صحنه‌ها به جهاد مشغول شود تا در خلال اين دو گونه صحنه‌ها معلوم شود كه صابرين و مجاهدين چه كساني هستند. سپس اين دو دسته از خلايق به بهشت ظهور امام زمان (ع) راه داده مي‌شوند.
به اين موضوع كمي بپردازيم:
اين مطلب كه خداوند اول براي انسانها كلاس صبر مي‌گذارد و سپس كلاس جهاد، عاقلانه است. انسانها در خلال كلاس صبر رشدهايي را دريافت مي‌كنند كه براي دوره جهادشان الزامي است. همچنين انسانها در خلال كلاس جهاد رشدهايي را دريافت مي‌كنند كه براي دوره وارد بهشت شدن الزامي است.
به نظر مي‌آيد عمدة كلاس جهاد همزمان است با كلاس عمل؛ و كلاس عمل هم همزمان است با كلاس تزكيه[7]. ما مي‌خواهيم هر چه زودتر كلاس عمل يا جهاد يا تزكيه براي ما شروع بشود و در راه بسوي ظهور سربازي بكنيم. بايد زودتر از كلاس صبر نمره قبولي بگيريم. به نظر مي‌آيد كليد فتح باب عمل اساسي، گرفتن نمره از دوره صبر است. لذا از مواردي كه مصاديق صبر هستند استقبال مي‌كنيم و مي‌گوييم اين فرصتي است كه ما ان شاء الله زودتر از كلاس صبر نمره قبولي بگيريم. سعي مي‌كنيم:
- به رشدهايي كه در خلال سختي‌ها واجد آنها مي‌شويم و آنها بكار صالحيت مي‌آيند، بها بدهيم و در فضاي شكر قرار بگيريم.
- صلوات و معارف را به بهترين وجهي كه مي‌توانيم، با ميل و متّبعانه دنبال كنيم.

تذكّر: گرفتن نمره از دوره صبر منوط به توفيق خداوندي است و منحصر به مصاديق ذكر شده در اينجا (شكر خداوند در سختي‌ها، صلوات، و پرداختن به معارف) نيست. به عنوان نمونه انسان بتواند در يك شرايط سخت تقواي خود را حفظ كند. كلّاً توفيق خداوندي و به عبارت ديگر عصمت عاصم پررنگ است. بحث اينجا اين است كه تا آن ميزان كه به ما مربوط مي‌شود بهترين رفتار را نشان بدهيم.