** حضور اهل‌بیت(ع) با جسم نوری‌ قبل از خلقت عالم و موجودات - 3 **

zohoor

اهل‌بیت(ع) با جنبه نوری خود به گرد عرش طواف می‌کردند و خداوند را تقدیس می‌نمودند، تا

اینکه خداوند ملائکه را آفرید و آنها از اهل‌بیت(ع) آموختند که چگونه خداوند را تسبیح گویند.

سأل المفضل الصادق ع ما كنتم قبل أن يخلق الله السماوات و الأرضين قال ع

كنا أنوارا حول العرش نسبح الله و نقدسه حتى خلق الله سبحانه الملائكة فقال لهم سبحوا فقالوا يا ربنا لا علم لنا فقال لنا سبحوا فسبحنا فسبحت الملائكة بتسبيحنا ...

مفضل از امام صادق (ع) سئوال كرد قبل از اينكه خداوند آسمانها و زمين ها را خلق كند شما چه بوديد؟ امام صادق (ع) فرمودند: ما انواري حول عرش بوديم كه خدا را تسبيح مي گفتيم و تقديس مي كرديم تا اينكه خداوند سبحان ملائكه را خلق كرد و به ملائكه فرمود تسبيح كنيد. آنها گفتند پروردگارا نمي دانيم. خداوند به ما فرمود تسبيح كنيد و ما تسبيح كرديم. پس ملائكه به تسبيح ما تسبيح گفتند. ...

بحارالأنوار ج25 ص21 باب 1

قال رسول الله ص

و إن الملائكة لخدامنا و خدام محبينا يا علي الذين يحملون العرش و من حوله يسبحون بحمد ربهم و يستغفرون للذين آمنوا بولايتنا يا علي لو لا نحن ما خلق الله آدم و لا حواء و لا الجنة و لا النار و لا السماء و لا الأرض فكيف لا نكون أفضل من الملائكة و قد سبقناهم إلى معرفة ربنا و تسبيحه و تهليله و تقديسه لأن أول ما خلق الله عز و جل خلق أرواحنا فأنطقنا بتوحيده و تحميده ثم خلق الملائكة فلما شاهدوا أرواحنا نورا واحدا استعظموا أمرنا فسبحنا لتعلم الملائكة أنا خلق مخلوقون و أنه منزه عن صفاتنا فسبحت الملائكة بتسبيحنا و نزهته عن صفاتنا فلما شاهدوا عظم شأننا هللنا لتعلم الملائكة أن لا إله إلا الله و أنا عبيد و لسنا بآلهة يجب أن نعبد معه أو دونه فقالوا لا إله إلا الله فلما شاهدوا كبر محلنا كبرنا لتعلم الملائكة أن الله أكبر من أن ينال عظم المحل إلا به فلما شاهدوا ما جعله الله لنا من العزة و القوة قلنا لا حول و لا قوة إلا بالله لتعلم الملائكة أن لا حول لنا و لا قوة إلا بالله فلما شاهدوا ما أنعم الله به علينا و أوجبه لنا من فرض الطاعة قلنا الحمد لله لتعلم الملائكة ما يحق لله تعالى ذكره علينا من الحمد على نعمته فقالت الملائكة الحمد لله فبنا اهتدوا إلى معرفة توحيد الله وتسبيحه و تهليله و تحميده و تمجيده ثم إن الله تبارك و تعالى خلق آدم فأودعنا صلبه و أمر الملائكة بالسجود له تعظيما لنا و إكراما و كان سجودهم لله عز و جل عبودية و لآدم إكراما و طاعة لكوننا في صلبه فكيف لا نكون أفضل من الملائكة و قد سجدوا لآدم كلهم أجمعون

رسول خدا(ص) فرمودند: فرشتگان خدمتكاران ما و دوستان ما هستند، يا علي اين فرشتگان كساني هستند كه عرش با عظمت الهي را بر دوش گرفته و آنان كه اطراف عرشند به تسبيح و ستايش حق مشغولند و براي آنان كه به ولايت ما ايمان دارند از خدا آمرزش مي طلبند، يا علي اگر ما نبوديم خداوند آدم و حوا را نمي آفريد، بهشت و دوزخ را ايجاد نمي كرد، آسمان و زمين را پديد نمي آورد، با اين وصف چگونه ما برتر از فرشتگان نباشيم در حالي كه پيش از ايشان به پروردگارمان معرفت پيدا كرده و به تسبيح و تهليل و تقديسش پرداخته ايم زيرا اول موجودي كه پروردگار عالميان آفريد ارواح ما بود، پس از آفريدن، آن را به توحيد و تحميدش گويا ساخت سپس فرشتگان را آفريد، ايشان وقتي مشاهده كردند كه ارواح ما يك نور است امر ما را بزرگ شمردند و ما براي اين كه فرشتگان بدانند مخلوق حضرت جلال هستيم و او از صفات ما مخلوقات مبرا است حضرتش را تسبيح و تنزيه نموديم، فرشتگان كه چنين ديدند آنها نيز با تسبيح ما به تسبيح حق پرداخته و حضرتش را از صفات ما منزه نمودند. و نيز چون شأن ما را با عظمت ديدند براي اينكه بدانند معبودي غير از حق ـ جلت عظمته ـ نيست و ما بندگان او بوده و آفريدگار نيستيم به تهليل آن حضرت پرداخته و هر معبودي غير از او را نفي نموديم و وقتي فرشتگان چنين ديدند آنان نيز به گفتن لا اله الا الله مبادرت ورزيدند. و نيز وقتي عظمت و موقعيت و محل ما را مشاهده كردند جهت آگاه نمودن ايشان كه حق تعالي بزرگتر از هر چيزي است و عظمت و محل و موقعيت ما صرفا بواسطه او است به تكبير پرداخته و حضرتش را به بزرگي ياد نموديم. و چون عزت و قوت ما را مشاهده كردند براي اينكه بدانند هيچ عزت و قوتي نيست مگر از ناحيه افاضه باري تعالي گفتيم: لا حول ولا قوه الا بالله. و وقتي نعمتهاي وافره باري تعالي بر ما را مشاهده كردند و يافتند كه طاعت ما فرض و واجب است براي اينكه بدانند در مقابل اين نعمتها شايسته است او را ستودن، گفتيم: الحمدلله و فرشتگان نيز به دنبال آن گفتند: الحمد لله. پس فرشتگان به واسطه ما به يكتاپرستي و تسبيح و تهليل و تحميد و تمجيد نمودن باري تعالي ارشاد و راهنمايي شدند. پس از خلقت ما حق تبارك و تعالي حضرت آدم را آفريد و ما را به رسم وديعه در پشتش قرار داد و به منظور بزرگداشت و إكرام ما به فرشتگان امر نمود كه به آدم سجده كنند و اين سجده در واقع عبادت حق عزّوجل و إكرام آدم و چون ما در پشت و صلب او بوديم طاعت ما بود، پس با اين وصف چگونه ما برتر از فرشتگان نباشيم در حالي كه جملگي آنها در مقابل آدم سجده نمودند؟

بحارالأنوار ج18 ص 345

علل‏الشرائع ج 1ص 5

عيون‏أخبار رضا(ع) ج 1 ص 262

منتخب‏الأنوارالمضيئه ص 11

تأويل‏الآيات‏الظاهره ص 835