نام نامه ی مهدی(ع)[ 313 نام و کنیه حضرت]

alma7070

بسم رب المهدی (عج)

فرهنگ اسامی و القاب حضرت مهدی(عج)

آ-اَ-اِ

آمر: فرمانده/ ابوالقاسم: کنیه حضرت/ ابوصالح: کنیه ی حضرت که در هنگام فریاد خواهی بکار می رود/ابو عبدالله: کنیه حضرت/ احسان: نیکی/احمد: ستوده تر/ اصل: بنیان/ امرالله: فرمان خداوند/ امیر الاَمَرة: فرمانروای فرمانروایان/ امین: امانتدار/ ایدی: دستها، کنایه از نعمت و قدرت الهی/ ایزدشناس: نامی برای مولادر تورات/

ب

باب الله: درِ(رحمت) الهی/ باسط: گسترنده/ باطن: نهان/ بدرالتمام: ماه شب چهارده/ برهان الله: راهنمای الهی/ بقیة الأنبیا: یادگار پیامبران/ بقیة الله: یادگار خدا/ بقیة الأخیار:یادگار خوبان/ بلدالامین: سرزمین امن/ بوار[ الکافرین]: نابود کننده ی کافران/ بهرام: نامی برای حضرت که نام سیاره ای است/

پ

پرویز: نامی برای حضرت

ت

تالی[کتاب الله]: همتای کتاب خدا/ تأیید: نیرو بخشیدن/ تقوی: پرهیزگاری/تقی: پرهیزگار/ تلادالنعم: نعمتهای دیرین و کهن/ تمام: بی کاستی، تمام کننده ی خلافت الهی در زمین/

ث

ثابت: پایدار/ ثائر: کینه خواه [ از دشمنان]

ج

جابر: ترمیم کننده/ جامع الکلم: گردآورنده ی ادیان[ بر یک دین]/ جعفر: نامی برای حضرت/ جمعه: گردآمده به نزد او ، روز آخر هفته/ جواد[ الکنس] : ستاره هایی که در برابر شعاع آفتاب پنهان می شوند/

ح

حاشر: نامی برای حضرت که در صحف ابراهیم آمده/ حاصد: دروگر[ شاخه های گمراهی]/ حاضر: موجود/ حافظ الأسرار: نگاهبان رازها/ حامد: سپاسگزار/ حجاب: پوشش/ حِجاج: سو، جانب/حجة: دلیل/ حجة الله: دلیل خدا/ حجة المعبود: دلیل خدای مورد پرستش/ حق: راستی/ حق الجدید: راستی نوین/ حلیم: بردبار/ حمد: سپاس/

خ

خائف:ترسان[ از دشمنان دین]/ خاتم الأئمه: پایان بخش پیشوایان/ خاتم الاوصیاء: پایان بخش جانشینان/ خازن: گنجینه دار/ خسرو: فرمانروا/ خَلَف: جانشین/ خلف السلف: جانشین پیشینیان/
خلیفة الله: جانشین خدا/ خلیل: دوست، خالص/ خُنس: سیاراتی که پس از گردش باز می گردند/ خَیِر: نیکوکار/ خَیر:بهترین/ خیرة الله: برگزیده ی الهی/

د

داعی: دعوت کننده/ دلیل: راهنما/ دیان: داور دین/

ذ

ذات انتقام الله: انتقام گیرنده ی الهی/ ذوالبر: دارنده ی نیکیها/ ذوالحلم: شکیبا/ ذوالسیف: دارنده شمشیر/ ذوالفقار: دارنده ی شمشیر دو دم/

ر

الرحمة الواسعة: رحمت گسترده/ رب الأرض: مالک گیتی/ ربانی: دانشور/ رجاء الامة: امید امت/رشید: کمال یافته/ رضی: بسیار خشنود/

ز

زکی: پیراسته

س

سابق: سبقت گیرنده/ ساعة: قیامت/ السبب المتصل: واسطه ی پیوسته/ سبیل: راه/ ستر الله: پوشش الهی/ سدرة المنتهی: لقبی برای حضرت/ سدید: استوار/ سراج: چراغ فروزان/ سر الله: راز الهی/ سروش ایزد: نامی برای مولا در کتاب زرتشت، نوای غیبی الهی/ سفینة النجاة: کشتی نجات/ سناء: بلند مرتبه/ سید: سَرور/ سیدالامة: سرور امت/سید الخلق: سرور آفریدگان/ سیف الله: شمشیر خدا/ السیف الشاهر: شمشیر از نیام کشیده/

ش

شافع: شفاعت کننده/ شاهد: گواه/ شرید: رانده شده ی بی پناه/ شکور: بسیار شکرگزار/ الشمس الطالعه: خورشیدفروزان/ شمس الظلام: خورشید تاریکیها/

ص

صابر: شکیبا/ صاحب: دارنده/ صاحب الدار: لقبی خاص/ صاحب الدین: اختیاردار آئین/ صاحب الرجعه: لقبی برای مولا/ صاحب الزمان: اختیار دار زمان/ صاحب الشرف: آبرومند/ صاحب الصمصام: دارنده ی شمشیر تیز/ صاحب العصر: اختیاردار دوران/ صاحب الغیبه: دارنده ی نهان زیستی/ صاحب الناحیه: لقبی برای مولا/ صاحب الیوم الفتح: اختیار دار روز پیروزی/ صالح: شایسته/ صدرالخلائق: برترین آفریدگان/ صدق: راستی/ صراط: راه/ صمصام الاکبر: بزرگترین شمشیر بران/

ض

ضحی: میانه ی روز [ نهایت روشنی خورشید/ ضرغامه: دلاور/ ضیاء: روشنی/

ط

طالب: جوینده[ ی خون شهید کربلا]/ طالب التراث: میراث خواه/ طاووس اهل الجنة: طاووس اهل بهشت/ طاهر: پاک/ طرید: رانده شده/ طیب: پاکیزه/

ظ

ظاهر: روشنگر، آشکار/ ظفر: پیروزی/ ظَهر: پشتوانه/

ع

عابد: پرستشگر/ عاقبةالدار: لقب حضرت/ عالم: دانا/ عائذ: پناهنده/ عبدالله: بنده ی خدا/ عدل: دادگری/ عزالموحدین: سربلندی یکتاپرستان/ عزة: آبرو/ عصر: زمان/ عصمة الدین: حافظ آیین/ عصمة العباد: بازدارنده ی بندگان[ از لغزشها]/ عقید العز: وابسته به عزتی که هم طرازی ندارد، لقب مولا/ العَلَم المنصوب: درفش برپا شده/ العَلَم النور: درفش نور/عَلَم الهدی: درفش هدایت/ عماد: ستون/ عین: چشم[ خدا]/ عین الحیوة: سرچشمه ی زندگانی/

غ

غائب: پنهان/ غایة القصوی: نهایت دور دست/ غایة النور: نهایت نور/ الغرة الحمیده: پیشوای ستوده/ غریب: ناشناس/ غریم: طلبکار، طالب حق/ غلام: نوجوان/ غلیل: شدت تشنگی[ برای دوستان]/ غوث الفقراء: فریادرس فقرا/ غوث: فریادرس/ غیاث: فریادرس/ غیب: نهان/

ف

فاتح: پیروز/ فاتق: گشایشگر/ فاضل: دانشمند/ فتح: پیروزی/ فجر: سپیده ی صبح/ الفرج الاعظم: گشایش برتر/ فرج المؤمنین: گشایش ایمان داران/ فردوس الاکبر: بزرگترین بهشت/ فرید: بی همتا/ فطرة الانام: آمیخته با سرشت مردمان/ فقید: از دست رفته/ فیذموا: نامی برای حضرت در تورات/ فیروز: پیروز مند/

ق

قائم: ایستاده/ قائم الزمان: قیام کننده دوران/ قابض: گیرنده/ قاصم: شکننده/ قاطع: بران/ قرآن: خواندنی/ قسط: دادگری/ قصر مشید: کاخ برافراشته/ قطب: محور/ القمر الزاهر: ماه درخشان/ قِوام: استواری/ قوة: توان ، نیرو/ قیم الزمان: سرپرست زمان/

ک

کاشف الغطاء: برطرف کننده پوشش/ کتاب مستور: نوشته پوشیده/ کریم: بخشنده/ کلمة الله: کلمه الهی/ کلمة المحمود: کلمه ی ستوده[ ی الهی]/ کمال: فرزانه/

ل

لسان الله: زبان خدا/ لسان الصدق: زبان راستی/ لواء اعظم: درفش شکوهمند/

م

ماشع: نام مولا در تورات عِبری/ مأمور: فرمان یافته/ مأمول: آرزو شده/ مأمون: ایمن یافته/ مبدء الایات: آغازگر نشانه ها/ مبطِل: باطل کننده/ مجاهد: تلاشگر/ مجتهد: کوشا/ مجدِد: تجدید کننده/ مجلی الظلمة: روشنی بخش/ مجهول: ناشناس/ محسن: نیکوکار/ محفوظ: ایمن/ محقق: تحقق بخش/ محمد: بسیار پسندیده/ محیط: فراگیر/ محیی: زندگی بخش/ مخبِر: خبردهنده/مخزون: نهان شده/ مدارالدهر: چرخ گیتی/ مدبر: تدبیرکننده/ مدخر: ذخیره شده/ مُدرِک: یابنده/ مذکِر: یادآور/ مذل: خوارکننده/ مُرابط: مرزبان/ مرتجی: مرکز امید/ مرتقب: مراقب/ مرشد: به رشد رساننده/ مرضی: خشنود/ مستَتِر: پنهان ساز/ مستنصر: یاری خواه/ مستودع الحکمة: جایگاه حکمت/ مستور: پنهان/ مشتهر: مشهور/ مشهود: آشکار/ مشیِد: استوار کننده/مصباح الدجی: چراغ فروزان در تاریکی/ مصدرالامور: سرآغاز کارها/ مضطر: درمانده/ مطاع: پیروی شده/ مطهر:پاک/ مظهر الفضائح: آشکارگر رسوایی ها/ معاذ: پناهگاه/ معبِر: تعبیر کننده/ معِد: مهیا/ معدن العلوم: گنجینه دانشها/ معز: عزت بخش/ مُعلِن: آشکارگر/ مفرج الکرب: گشاینده غمها/ مفزع: پناه/ مفضِل: بخشنده/ مقتصِر: قانع/ مَقدُرة: توانایی/ مقدَم: جلودار/ مقیم: اقامت یافته/ ملاذ: پناه/ مُنَبِة: هشدار دهنده/ منتصر: یاور/ منتظَر: انتظار برده شده/ منتقِم: انتقام گیرنده/ منصور: یاری شده/ منعِم: نعمت بخش/ منقذالامة: تجات بخش امت/ منیرالحق: روشنگر راستی/ مَوتور: ستمدیده/ موجود: حاضر/ موعود: وعده داده شده/ موفِق:توفیق یافته/ مهتدی: هدایت یافته/ مهدی الامم: هدایت یافته ی امتها/ مهدی: هدایت یافته/ مهذب: پاکیزه/ میزان الحق: ترازوی راستی/ مؤتمر: گردآورنده/ مؤتمن: امانتدار/ مؤلف الشمل: گردآورنده جامه ی شایستگی/ مؤمل: آرزو شده/ مؤید: توان بخش/

ن

نازح: دورافتاده/ ناشر: پخش شده/ ناصح: خیرخواه/ ناصر: یاور/ ناطق: گویا/ ناظر: بیننده/ نجم: ستاره/ نضرة الایام: خرمی روزگاران/ نظام الدین: سامان بخش آئین/ النعمة الباطنة: نعمت پنهان/ نَفس: لقب حضرت/ نقی: خالص/ نورابصار الوری: روشنی دیدگان مردمان/ نور الاتقیاء: روشنی پرواپیشگان/ نورالارض: روشنی زمین/ نور الاصفیاء: روشنی برگزیدگان/ نورالانوار: روشنی روشنیها/ نورالباهر: روشنی خیره کننده/ نورالله: روشنی الهی/ نورالهدی: روشنی هدایت/ نور: روشنی/ نهار: روز/ نیة الصابرین: نیت بردباران/

و
وارث: میراث بر/ وارث الأنبیاء: میراث بر پیامبران/ وَتر: یکتا/ وجه الله: رخ الهی/ وحید: بی همتا/ وصی الاوصیاء: جانشین جانشینان/ وعدالله: وعده ی الهی/ وقایة الله: سپر الهی/ ولی: اختیاردار/ ولی الامر: زمامدار/ ولی الله: اختیاردار الهی/ وهاج: بسیار تابنده/

ه

هادم: بنیان کن/ هادی: هدایت گر/

ی

یمین: قَسَم