ای آیه ی سبز بردباری!
در موسم زرد بی قراری
دریای دلی به وسعت عشق
بالنده و بی کرانه داری
از نسل نجیب آفتابی
با سرو و سهند هم تباری
می آیی و در هجوم پائیز
ما را به بهار می سپاری
ما منتظر توایم اینک
ای آنکه شکوه انتظاری
در این شب بی ستاره ی کور
در ظلمت سرد این صحرای
این قافله را مباد ای دوست
یک لحظه به خویش واگذاری!
شما نمی توانید در این بخش موضوع جدید پست کنید شما نمی توانید در این بخش به موضوعها پاسخ دهید شما نمی توانید موضوع های خودتان را در این بخش ویرایش کنید شما نمی توانید موضوع های خودتان را در این بخش حذف کنید شما نمی توانید در این بخش رای دهید شما نمیتوانید به نوشته های خود فایلی پیوست نمایید شما نمیتوانید فایلهای پیوست این انجمن را دریافت نمایید
