بسم الله الرحمن الرحیم
جلب توجّه مهدي فاطمه(ع) راه دارد. خدا ميداند امام زمان خيلي رؤفاند و زود ميشود توجّهشان را جلب كنيم. سلام، جواب دارد، بيجواب نيست. اگر كسي جدّي به كسي سلام كرد، جواب هم ميشنود. ما در نمازهايمان، دستِ كم، روزي پنج مرتبه ميگوييم:
«السّلام علينا و علي عبادالله الصّالحين» آيا امام زمان هم اين سلام را در نمازشان ميفرمايند يا نه؟ بله! امام زمان هم اين سلام را ميفرمايند و به بندگان صالح خدا، سلام ميدهند. حضرت به [همة] واجبات و متسحبّات عمل ميكنند. اصلاً سلامِ كامل و تمام عيار را حضرت(ع) ميدهند. اين «السّلام علينا و علي عبادالله الصالحين، يعني چه؟ يعني سلام بر ما و همة بندگان صالح خدا! يك وقت است من و شما اين سلام را ميگوييم، يك وقت امام زمان(ع). پس بندگان صالح در همين دنيا مشمول سلامِ حضرت وليعصر(ع) ميشوند.
اگر ما به امام زمان(ع) دعا كنيم، حضرت هم به ما دعا ميكند. دعاي امام زمان مُستجاب است از خدا بخواهيم «اللهمّ هب لي رأفته و رحمته و دعاه...»؛خدايا مرا مشمول رأفت، رحمت، و دعاي امام زمان(ع) قرار بده»!روشن شدن قلبها و طهارت دلها كه بر اثر محبّت خدا ميآيد، به واسطة اتصال و پيوند به مقام ولايت است و راه آن توجّه است؛ توجّه مداوم. بايد بگويم انسان بدون متوسّل شدن به حجّت وقت، هيچ كاري نميتواند بكند. اگر ارتباط بر قرار شد قلب نور ميگيرد و انسان با نور و چراغ بهتر پيش ميرود. انسان متوسّل با نور ولايت پيش ميرود هر موجود ضعيفي حتماً بايد تكيهگاهي و پناهگاهي داشته باشد كه از او استمداد كند. انسان هم، چون ضعيف آفريده شده حتماً بايد در همة مطالب معتصم به حق و اولياي حق و معتصم به امام زمان(ع) باشد. امام زمان قدرتمندترين قدرتمندان در عالم امكان است، واسطة فيض خداست، تمام فيضها به وساطت او بايد افاضه شود. خدا از مجراي امام زمان(ع) خواسته است كه مردم با او ارتباط داشته باشند. انسان اگر خواست با خدا و مقام ولايت اتّصال پيدا كند، راه آن آسان است. خيلي آسان، و آن توجه به خداست، توجّه هم [امري] اختياري است. همان لحظه كه حقيقتاً در سرّ و قلبش به ياد خدا ميافتد، همان لحظه كه توجه به امام زمان(ع) پيدا ميكند، همان وقت، سيم متصل ميشود. و روح مطلب و اساس كار همين برقراري ارتباط با خدا و اولياي خداست. به قول آن آقايي كه مرحوم شده و به خواب كسي آمده و گفته بود: «شما هم مثل من عمل كنيد تا بعد از مرگ خوشتان باشد»، پرسيده بود: چه كار كنم؟ گفته بود: پيوندتان را با امام زمان(ع) قرص و محكم بكنيد، توسّلات شما به امام زمان(ع) قطع نشود.
دو چيز را هم اسم برده بود كه يكي از آن دو كه الان در ذهنم هست، نماز توسل به امام زمان(ع) بود كه اين نماز را حتماً بخوانيد؛ مثل اينكه خود آن مرحوم اين برنامه را داشته، آن ديگري را فراموش كردهام.
ولايت دو بُعدي است: از خصوصيات اهل تقوا اين است كه ولايت آنها دو بعدي است؛ يعني به واسطة جذب محبّت و ولايت، دو طرف نسبتِ به هم علاقمند ميشوند. يعني اگر شخصي متّقي و شيعة واقعي دوستدار امام زمان خودش باشد، محال است كه امام زمان او را دوست نداشته باشد. لذا ميبينيم كه ائمه(ع) نسبت به آنهايي كه واقعاً اهل تقوا بودند چقدر اظهار محبّت ميكردند و چقدر آنها را دوست داشتند. معاملههايي كه با آنها ميكردند كه كاشفِ از اين است كه امام حدّ اعلاي محبّت را نسبت به آنها داشتهاند؛ مثلاً سيّد بحرالعلوم يكي از قضايايش كه مولاي سلماسي نقل ميكند اين است كه ميگويد:
يك روز در مجلس درس سيّد، يكي از حاضرين سئوال كرد: «آيا در [عصر] غيبت امكان دارد كسي تشرّف حاصل بكند؟ سيّد سرش را زير انداخت، گويا با خودش صحبت ميكرد، سپس گفت: «ما اجيب له و قد ضمنّي ـ صلوات الله عليه ـ الي صدره؛ من به اين آقا چه پاسخي بدهم و حال آنكه حضرت مرا به سينة خود چسباندند.
تا محبّت نباشد چنين چيزي ميشود؟ اين چقدر عنايت است؟ چقدر لطف است؟ چقدر سيّد را دوست ميدارند كه او را به سينة خود ميچسبانند؟
سيّد بحرالعلوم آنقدر به حضرت(ع) نزديك بوده كه از اصحاب سرّ و مخزنِ اسرار آن حضرت بوده است. همة ائمه(ع) اصحاب خاصّ و اصحاب سِرّ داشتهاند. در هر زمان عدّهاي بودهاند كه روابط خصوصي با ائمّه(ع) داشتهاند تا حدّي كه صندوقچة سرّ امام ميشوند. حالا هم همينطور است. مرحوم حاجي نوري صاحب نجمالثاقب ميگويد: «اگر بخواهيم قضاياي مرحوم بحرالعلوم(ره) را جمع كنيم، خودش كتابي ميشود». يعني اينقدر ايشان تشرّف داشتهاند.
«برگرفته از شرح حال و گفتاري از فقيه اهل بيت آيتالله حاج شيخ حسن صافي اصفهاني(ره)»
عبدالحسن تركي
ماهنامه موعود شماره ی 82
